Çocuklarla 7/24 Bir Arada Olmak: Pandemi Günlerinden Notlar

Duvara çarptığımız o günlerde kimse olacakları öngöremezdi. Birisi bize bir virüs gelecek ve insanlar aylarca dışarı çıkamayacak, çocuklar derslerini bilgisayar ekranları karşısından yapacak, bayramları balkonlardan kutlayacak, o ay moda olan kazağı alışveriş merkezleri kapalı olduğu için alamayacak ve sevdiklerimizle görüntülü konuşurken hasret gidereceğimizi söylese kimse inanmazdı. Ama oldu. Hem de birkaç gün içinde.

Belirsizlikle Baş Etmek

Hepimiz evlerimize kapanıp, bu sürecin ne kadar süreceğini düşünmeye başladık. Fakat düşünürken bir şeyler yapmalıydık. Çünkü bizim bile anlayamadığımız bu durumu önce farklı yaş gruplarındaki çocuklara anlatmak, sorulara cevap bulmak ve onlarla tam zamanlı vakit geçirmek gerekiyordu. Hepimiz farklı cevaplar verdik: virüs veya mikrop dedik, elleri otuz-kırk saniye yıkamalıyız dedik, virüsler görünüyor ya da görünmüyor dedik. Fakat en önemli kısım sonraya kalıyordu — çocuğumuz 2-3 yaş üzeriyse 7/24 birlikte zaman geçirmekle ilgili unuttuğumuz bazı şeyler vardı. Onlar okuldayken çalışıyor ya da sıcak kahvemizi içiyorduk; bu durumda işler biraz zorlaşıyor diyebiliriz.

Bağın Zayıflamaması İçin

Aletha J. Solter, “Çocuklar anne babalarıyla mutlu ve uyumlu ilişki kuramadıklarında ya da herhangi bir travma yaşadıklarında, aralarındaki bağ zayıflar; bu da davranış sorunlarına ve duygusal sıkıntılara yol açabilir.” diyor. Fakat davranış sorunları yaşamak için illa bağımızın zayıf olması ya da travma yaratacak bir olay yaşamış olmamıza gerek yok. İnsanız, duygularımızla varız ve değişim içindeyiz. Sürekli bir arada bulunmak zaman zaman aşırı tepkilere, sıkılmalara ve daha önce umursamadığımız konular karşısında sabırsız davranmamıza yol açabilir. Yeni topladığımız yatak özenle dağıtılıp uzay mekiğine çevrilebilir, ya da sürekli miyavlayan kedinin izini sürdüğünüzde duşa kabin onun yuvası yapılmış olabilir. Bunların hepsi önce tartışma yaratacak konular gibi dursa da, nefes alıp tekrar gözden geçirdiğinizde anlatarak, oynayarak, duyguları konuşarak halledebileceğimiz olaylardan bazıları haline geliyor.

Ne Yapmalı?

Öncelikle yapmamız gereken göz göze, nefes nefese bolca vakit geçirmek. Bunun yanında yaş grubuna uygun olarak çocukları mümkün olduğunca sorumluluklara dahil etmek, evin ve yaşamın bir parçası olduklarını hissettirmek önemli. Sürekli onların emrinde, ihtiyaçlarını gideren, onları eğlendiren kişiler olmadığımızı göstermek, yaşamak için bazı görevleri yerine getirmemiz gerektiğini anlatmak iyi gelecektir. Kaç yaşında olursak olalım her gün değişen, dönüşen bireyler olduğumuzu; kaç yaşında olurlarsa olsunlar konuşarak onlara her şeyi anlatabileceğimizi, ilişkide kaldığımızda tüm sorunlara rahatça çözümler bulabileceğimizi unutmamamız gerekiyor.

Yeşim İmre Hanoğlu
Yaratıcı Drama Eğitmeni