Kendi Renklerimizi Bulmak: Resim ve Sanatla İyileşme

Son günlerde tutturduk bir hobi! Aman efendim, çok sıkıldım. Eyvah şimdi ne olacak evdeyim ben zaten! “Nasılsın?” “Nasıl olayım işte evdeyim.” Dur dur dur, derin bir nefes al. Evdeyiz, en güvenli alan, sevdiğin kişiler, ailenlesin. Mutlu anılar düşün ya da yeni anılar biriktir. Pandemi dönemindeyiz vesselam. E hadi bakalım herkesin derdi kendine yük madem bunları bir konuşalım. “Aaaaaa ben konuşamam ne desem ki!” “Yok ya ne anlatayım işte sıkılıyorum.”

[Buraya kendi belgendeki şarkı sözü kısmını (“Sezen Aksu geliyor aklıma…” ile başlayıp “İyi geliyor.” ile biten bölüm) doğrudan kendin ekle — telif hakkı nedeniyle bu kısmı yeniden üretmiyorum.]

Bize Ne İyi Geliyor?

Bana resim çizmek çok iyi geliyor. Ah sanat, canım sanat. Frida Kahlo hayranıyım ben ama o klasik popüler kültür Frida Kahlo sevenlerinden değil. Defalarca onun yerine koydum kendimi. Mesela onun Mexico City’deki Coyoacán’ın Colonia del Carmen semtindeki Casa Azul adlı evini gördüm — evinin zemini zerdeçal sarısıydı. Kim evinin zeminini zerdeçal sarısı yapar ki? Neden?

Biz ahşap yapalım ya da ceviz olsun parke kaplayalım derken, Frida Kahlo zerdeçal sarısı yapmış. Sanat burada yola giriyor benim gözümde. Basıp geçtiğim yerler zerdeçal sarısıysa mesela, çok sıkıldığımda boylu boyunca uzanıyorsam yere ve orada hayallere dalıyorsam, anılara tutunup gülümsüyorsam — zerdeçal sarısı yerde yatarken, çocukken minderlerden yaptığım küçük çadır evindeki gibi mutluysam.

Resim Çizmenin Bende Yarattığı

Resim yapmakta böyle oldu hep benim için. Aniden aklıma düşen o anıya tutunup bana getirdiklerini düşünürken koyuveriyorum kendimi bir rengin ortasına, gerisi kendiliğinden geliyor. E bide bakmışım dişlerimi sıkma sebeplerim ortaya çıkmış. Ensemdeki o sımsıkı sert kaskatı ağrı, ya da avuç içlerimdeki ter. Midemin üzerindeki o koca taşın verdiği sıkışmışlık hissi geçivermiş.

Ya da anneler gününde tek tek tüm anneleri öpememiş olmanın verdiği gerginlik ve baskıyı, tüm anneler için çizilen bir resimle tek nefeste atıvermiş olmanın verdiği huzur — resim çizmek işte bu. Frida Kahlo’nun evinin zerdeçal sarısı zemini gibi, benim için resim çizmek: ne istersem onu gösteren bir renk.

Kendi renklerimizi bulmak için SizDrama’ya bekleniyorsunuz…

Fikri Alper
Yaratıcı Drama Eğitmeni – Resim Öğretmeni