İnsan Halleri

“Sevgi; insanın gelişim kapılarını açan asıl anahtardır. Sevgi, üretken bir yönelimdir ve aynı zamanda şunların da varlığını gerektirir: özen, sorumluluk, birlikteliğin amacına yönelik saygı ve bilgi.” — Erich Fromm

Her şey değişir, hiçbir şey kalıcı değildir. Yaşam yolculuğumuzda sürekli bir değişim vardır. Yeniye uyumlanmak, uyumlanamamak, kabul ediş, reddediş, gelişmek, büyümek… Unutamayacağımız mutluluk anları, kalıcı izler bırakan hüzün anları… Kimi izler silinir akıllardan, kimileri yüreğin baş köşesine yerleşir. İnsan olmak… Farklı deneyimlerle de olsa benzer şeyleri yaşadığımız, ortak duyguları paylaştığımız hallerimiz…

İnsan olmak… Seçim demektir. Kendi kararları doğrultusunda bir hayatı yaşadığını anlamaktır. İyi ve kötü hallerimiz… Zaman zaman her şeyden yorulmuş, umutsuz, öfkeli, mutsuz, belirsiz duygu ve durumlarla boğuşan insan halleri… Bazen de mutlu, umutlu, sevgi dolu, merhametli, neşe dolu…

Yani hepsi biziz, hepsi bize ait… İyi benim, kötü başkasının değil… İyi ya da kötü de değil… Yaşadığımız her şey bizim gelişimimiz için… Kendini olduğun gibi her şeyinle sev ve kucakla, tüm hallerinle iyi ki varsın!

[Buraya kendi belgendeki şiir kısmını (“Her sabah yeni biri gelir…” ile başlayan bölüm) doğrudan kendin ekle — ben bu kısmı yeniden üretmiyorum.]

Katerina Petrova
Psikolog-Oyun Terapisti